اسم

ملامین

(مِ) [ انگ. ] (اِ.) جسمی است آلی که با الدئیدفرمیک تشکیل رزینی می‌دهد که در گرما قالب گیری می‌شود.

    ملاهی

    (مَ) [ ع. ] (اِ.) جِ ملهی ؛ آلات و ادوات لهو و لعب.

      ملایک

      (مَ یِ) [ ع. ملائک ] (اِ.) جِ ملک ؛ فرشتگان.

        ملایکه

        (مَ یِ کِ) [ ع. ملائکه ] (اِ.) جِ. ملک ؛ فرشتگان.

          ملایمت

          (مُ یِ مَ) [ ع. ملائمه ] (اِمص.)
          ۱- به نرمی رفتار کردن.
          ۲- خوشخویی.

            ملائک

            (مَ ئِ) [ ع. ] (اِ.) جِ مَلَک ؛ فرشتگان.

              ملبس

              (مَ یا مِ بَ) [ ع. ] (اِ.) پوشاک، پوشیدنی، ج. ملابس.

                پیمایش به بالا