(مِ وَ) [ ع. ] (اِ.) افسار، مهار. ج. مقاود.
(مُ قَ وَّ) [ ع. ] (اِمف.) خمیده، قوس دار.
(مَ) [ ع. ] ۱- (اِمف.) گفته شده. ۲- (اِ.) گفتار. ۳- محمول.
(مَ لِ) [ ع. مقوله ] (اِمف.) گفتار. ج. مقولات.
(مُ قَ وِّ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- آن که کجی چیزی را راست کند. ۲- ارزیاب، قیمت کننده.
(مُ قَ وّ) [ ع. ] (اِفا.) قوت دهنده، نیرودهنده.
(مُ قَ یِّ) [ ع. ] (اِفا.) قی آورنده.
(مِ نَ) [ ع. ] (اِ.) جماعتی سوار که به طمع غارت همراه لشکر شوند. ج. مقانب.
(مُ نِ) [ ع. ] (اِفا. ص.) صیدکننده، صیاد.
(مُ قَ طَّ) [ ع. ] (اِ.) ۱- جامههای کوتاه. ۲- شعرهای کوتاه و سبک وزن.