اسم

(~.) [ ع. ]
۱- (مص م.) گفتن.
۲- (اِمص.) گفتار.

(مُ قَ نِّ) [ ع. ] (اِفا.) قانونگزار.

(مُ) [ ع. ] (اِفا.) اقامت گزیده.

(مُ قَ نّ) [ ع. ] (اِفا.) چاه کن.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) شکست خورده، غلبه شده.

(مُ قَ عَّ) [ ع. ] (اِمف.) گود، فرو رفته.

(مُ قَ فَّ) [ ع. ] (اِمف.)
۱- سرافکنده، سر به زیر.
۲- کسی که دست‌هایش بر اثر سرما و جز آن شل و لرزان باشد.
۳- آن که انگشتانش برگشته باشد.

(مُ قَ ف فا) [ ع. ] (اِمف.) دارای قافیه.