اسم

مقفع

(مُ قَ فَّ) [ ع. ] (اِمف.)
۱- سرافکنده، سر به زیر.
۲- کسی که دست‌هایش بر اثر سرما و جز آن شل و لرزان باشد.
۳- آن که انگشتانش برگشته باشد.

    مقله

    (مُ لِ) [ ع. مقله ] (اِ.) سیاهی چشم. ج. مقل.

      مقنب

      (مِ نَ) [ ع. ] (اِ.) جماعتی سوار که به طمع غارت همراه لشکر شوند. ج. مقانب.

        مقطعات

        (مُ قَ طَّ) [ ع. ] (اِ.)
        ۱- جامه‌های کوتاه.
        ۲- شعرهای کوتاه و سبک وزن.

          پیمایش به بالا