اسم

مغاک

(مَ) (اِ.) گودال، جای گود و عمیق.

    مغانی

    (مَ) [ ع. ] (اِ.) جِ معنی.
    ۱- منازل.
    ۲- چاره‌ها.

      مغانی

      (~.) [ ع. ] (اِ.) جِ مغینه ؛ زنان سرود – گوی.

        مغایظه

        (مُ یُ ظَ یا یِ ظِ) [ ع. مغایظه ]
        ۱- (مص م.) به خشم آوردن کسی را.
        ۲- (اِمص.) تولید غضب.

          مغبچه

          (مُ غْ بْ یا بَ چِّ) (اِمر.)
          ۱- بچه مغ.
          ۲- پسر بچه‌ای که در میخانه‌ها خدمت می‌کرد، باده فروش. ج. مغبچگان.

            مغبه

            (مَ غَ بَّ یا بُِ) [ ع. مغبه ] (اِ.) پایان کار، انجام ؛ ج. مغبات. سوء مغبه: سوء عاقبت، بدفرجامی.

              مغازله

              (مُ زَ لَ یا زِ لِ) [ ع. مغازله ]
              ۱- (مص ل.) عشق بازی کردن، معاشقه کردن.
              ۲- (اِمص.) عشقبازی، گفتگوی عاشقانه.

                پیمایش به بالا