اسم

معی

(مِ عا) [ ع. ] (اِ.) روده ؛ ج. امعاء.

    معی

    (~.) [ ع. ] (اِ.) جوی آب، آبراهه.

      معیار

      (مِ) [ ع. ] (اِ.) مقیاس و آلت سنجش، سنگ محک و ترازو برای سنجش زر. ج. معاییر.

        معید

        (مُ) [ ع. ] (اِفا.)
        ۱- آن که کاری را تکرار کند.
        ۲- معملی که درسی را برای شاگردانش اعادهکند، مقرر، دانشیار.

          معیر

          (مُ عَ یِّ) [ ع. ] (اِفا.) عیارگر، کسی که عیار زر و سیم را معین می‌کند.

            معیشت

            (مَ شَ) [ ع. معیشه ] (اِمص.) آنچه که به وسیله آن زندگانی کنند.

              پیمایش به بالا