(مُ رِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- آوازخوان، نوازنده. ۲- رقاص. ۳- کسی که در کار طرب باشد.
(مَ) [ ع. ] (اِمص.) مسامحه، مماطله.
(مَ رَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- جای طرح کردن، جای افکندن. ج. مطارح. ۲- مورد بحث.
(مُ طَّ رِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- تاریک و تیره شونده. ۲- پی یکدیگر شونده. ۳- راست روان.
(مِ رَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- نیزه کوتاه. ۲- پرچم، درفش. ج. مطارد.
(مُ طَ رَّ) [ ع. ] (اِمف.) نقش و نگاردار.
(مُ رِ) [ ع. ] (اِ.) مال نو.
(مُ رَ) [ ع. ] (اِ.) جامهای که از خز دوخته باشند.
(مِ رَ قَ یا قِ) [ ع. مطرقه ] (اِ.) چکش و پتک آهنگری.
(مَ) [ ع. ] ۱- (اِمف.) دور انداخته شده، افکنده شده. ۲- (اِ.) جای دور.
