اسم

مضرب

(مِ رَ) [ ع. ] (اِ.) خیمه بزرگ، خرگاه. ج. مضارب.

    مضرت

    (مَ ضَ رَّ) [ ع. مضره ]
    ۱- (مص ل.) ضرر رسانیدن.
    ۲- (اِ.) زیان، ضرر.

      مضرس

      (مُ ضَ رَّ) [ ع. ] (اِمف.)
      ۱- دندانه دار.
      ۲- مبتلی به سختی ومشقت.
      ۳- سختی دیده، آزموده.
      ۴- منقوش به نقش ونگارهایی به صورت دندانه.

        مضایق

        (مَ یِ) [ ع. ] (اِ.) جِ مضیق ؛ جاهای تنگ.

          مضجع

          (مَ جَ) [ ع. ] (اِ.)
          ۱- خوابگاه، جای خفتن.
          ۲- قبر، آرامگاه. ج. مضاجع.

            مضحکه

            (مَ حَ کَ یا کِ) [ ع. مضحکه ] (اِ.) باعث خنده، مایه خنده.

              Scroll to Top