(مُ طَ رّ) [ ع. ] (اِمف.) ۱- ناچار، بیچاره. ۲- تنگدست، نیازمند.
(مُ طَ رِ) [ ع. ] (اِفا.) آشفته، پریشان.
(مُ غ) [ ع. مضغه ] (اِ.) لقمه، گوشت جویده شده، پاره گوشت.
(مَ جَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- خوابگاه، جای خفتن. ۲- قبر، آرامگاه. ج. مضاجع.
(مُ حِ) [ ع. ] (اِفا.) خنده آور.
(مَ حَ کَ یا کِ) [ ع. مضحکه ] (اِ.) باعث خنده، مایه خنده.
(مُ ض رُ) [ ع. ] (اِفا.) ضرر رساننده، زیان آور.
(مِ) [ ع. ] (اِ.) زخمه ؛ آلتی که از آن برای نواختن سازهای زهی استفاده میکنند.
(مَ ضَ رّ) [ ع. ] (اِ.) جِ مضرت.
(مَ رّ) [ ع. ] (اِ.) جِ مضرت.