اسم

(مُ تَ) [ ع. ] (اِمف.) استفاده شده، گرفته شده.

(مُ تَ مَ) [ ع. ] (اِمف.) جِ مستعمره.

(مُ تَ مِ رِ) [ ع. مستعمره ] (اِمف.) سرزمین یا کشوری که حکومتش زیر نظر یک کشور قوی تر بیگانه باشد. ج. مستعمرات.

(مُ تَ مِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- به کار برنده، استعمال کننده.
۲- به کار برنده لغت.

(مُ تَ مَ) [ ع. ] (اِمف.)
۱- به کار برده شده، کهنه.
۲- متداول، معمول.
۳- کلمه‌ای که به تنهایی دارای معنی باشد و استعمال شود.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) عاریت خواه، کسی که چیزی را به عاریت گیرد.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) یاری خواهنده.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِمف.) کسی که از او استغاثه و فریادخواهی شده.

(مُ تَ رَ) [ ع. ] (اِمف.) غریب شمرده، شگفت دانسته.