اسم

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- طرف مشورت، رایزن.
۲- متخصصی که از کشورهای خارج برای اصلاح وزارتخانه یا اداره‌ای استخدام کنند. ؛ ~ سفارت رای زن سفارت.

(مُ تَ رِ) [ ع. ] (اِفا.) مسلط، مرتفع و بلند.

(مُ تَ رِ) [ ع. ] (اِفا.) شرق شناس. کارشناس.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) شفا جوینده، بهبود خواهنده.

(مُ تَ هِ) [ ع. ] (اِفا.) طلب کننده شاهد، جوینده گواه.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) مشورت کننده، آن که با دیگری مشورت کند.

(مُ تَ فا) [ ع. ] (اِمف.) پاکیزه شده، صفا یافته.

(مُ تَ عَ) [ ع. ] (اِمف.) ضعیف شمرده شده، سست وناتوان، تنگدست، بی – بضاعت، فقیر.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِمف.) خوش و نیکو، پسندیده.