اسم

مساکن

(مَ کِ) [ ع. ] (اِ.) جِ مسکن ؛ خانه‌ها، منزل‌ها.

    مساکین

    (مَ) [ ع. ] (اِ.) جِ مسکین ؛ بی نوایان، فقیران.

      مسالح

      (مَ لِ) [ ع. ] (اِ.)
      ۱- ج مسلحه ؛ جاهای ترسناک که در آن‌ها لازم است مسلح باشند.
      ۲- جاهایی که در آن‌ها از رخنه‌های شهر و سرحد مملکت ترس داشته باشند.
      ۳- گروه‌های مسلح.
      ۴- نگهبانان.
      ۵- جاهای دیده بانان.

        مسام

        (مَ مّ) [ ع. ] (اِ.) جِ سُمّ؛ سوراخ‌های ریز پوست بدن که عرق بدن از آن‌ها دفع می‌شود.

          پیمایش به بالا