اسم

(مُ حَ صِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- استوار گرداننده.
۲- در حصن کننده.
۳- گرداگرد شهر را برآورنده. ج. محصنین.

(مُ صَ نَ) [ ع. ] (اِمف.) زنِ شوهردار. ج. محصنات.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) زراعت دروده، درو شده.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) محاصره شده.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) برانگیخته شده، گردهم جمع شده.

(مَ سَ یا س) [ ع. ] (اِمف.) مونث محروس. ؛ ممالک ~ عنوانی که در عهد قاجار به کشور ایران داده بودند.

(مُ حْ) [ ع. ] (اِمف.) کتابی که بر آن حاشیه نوشته شده.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) سوخته شده، افروخته شده.