اسم

(هَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) پریشان گویی.
۲- (اِ.) گفتار بیهوده و پرت و پلا.

(هَ یا هُ) (اِ.) دانه‌ای که در میان گندم روید و خوردن آن ضرر دارد.

(هَ رّ) (اِ.)
۱- ساز و برگ اسب، مانند سینه بند و لگام.
۲- گلوله‌های زرُین و سیمین که به زین، لگام و سینه بند اسب می‌بستند.

(هُ رّ) (اِ.) صدای مهیب، فریاد سهمناک.

(هُ) (اِ.) ترس، بیم.

(هَ) (اِ.) بیم، ترس.

(هَ) [ ع. ] (اِ.) گرمای نیم روز، گرمای سخت.

(هِ) (اِ.) قسمت‌های مایع جسد و مردار.

(هُ) [ ع. هدی ] (اِ.) رستگاری، راهنمایی.

(هَ) [ ع. ] (اِ.) جِ هدیه.