اسم

متوشح

(مُ تَ وَ شِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- پوشنده جامه.
۲- آن که شمشیر به پهلو آویزد.

    متیقن

    (مُ تَ یَ قَّ) [ ع. ] (اِمف.)
    ۱- به یقین دانسته، بی گمان دانسته.
    ۲- یقین، بی شبهه.

      متوضا

      (مُ تَ وَ ضّ) [ ع. ] (اِ.)
      ۱- جای وضو گرفتن.
      ۲- مستراح، مبال.

        متیل

        (مِ) (اِ.) پارچه‌ای که روی بالش یا لحاف می‌کشند.

          متوغل

          (مُ تَ وَ غِّ) [ ع. ] (اِفا.)
          ۱- نیک مشغول شونده در کاری.
          ۲- دور رونده در شهرها؛ ج. متوغلین.

            پیمایش به بالا