اسم

(مُ ثَ قِّ) [ ع. ] (اِفا.) سوراخ کننده ؛ ج. مثقبین.

(مُ تَ وَ فِّ) [ ع. ] (اِفا.) حرمت نگاه دارنده.

(مُ تَ وَ فّا) [ ع. ] (اِمف.) مرده، فوت شده.

(مُ تَ وَ قِّ) [ ع. ] (اِفا.) افروزنده، فروزان، نورانی.

(مُ تَ وَ قِّ) [ ع. ] (اِفا.) امیدوار، چشم دارنده.

(مُ تَ وَ قِّ) [ ع. ] (اِفا.) درنگ کننده، در یک جا ایستاده.

(مُ تَ وَ کِّ) [ ع. ] (اِفا.) آن که به خدا توکل کند.

(مُ تَ وَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.) زاییده شده، تولد یافته.