(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) از هم پاشیده.
(مُ تَ ص) [ ع. ] (اِفا.) به هم چسبنده، متصل ؛ ج. متلاصقین.
(مُ تَ طِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- بر همدیگر لطمه زننده. ۲- امواج دریا درحال خروشیدن.
(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) با یکدیگر روبرو شونده، دو چیز که در یک نقطه به هم رسند.
(مُ تَ لَ) [ ع. متلألی ء ] (اِفا. ص.) درخشان، تابان.
(مُ تَ لَ بِّ) [ ع. ] (اِفا.) لباس پوشیده، به لباس کسی درآمده.
(مُ تَ لَ ذِّ) [ ع. ] (اِفا.) لذت برنده.
(مُ لِ) [ ع. ] (اِفا.) تلف کننده، تباه کننده ؛ ج. متلفین.
(مُ تَ لَ فِّ) [ ع. ] (اِفا.) سخن گوینده ؛ ج. متلفظین.
(مُ تَ لَ مِّ) [ ع. ] (اِفا.) شاگرد، دانش آموز.
