اسم

(مُ تَ کَ فِّ) [ ع. ] (اِفا.) عهده دار؛ کفیل.

(مُ تَ قَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که امری را بر گردن گرفته باشد.

(مُ تَ کَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.) آن که کاری را متعهد شود و خود را در رنج و سختی بیندازد، دارای تکلف.

(مُ تْ قِ) [ ع. ] (اِفا.) محکم کننده، استوارکننده.

(مُ تَ کَ لَّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- آن که کاری را متعهد شود و به رنج و زحمت انجام دهد.
۲- کسی که به رنج و زحمت شعر گوید.

(مُ تَ قّ وِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- راست شونده، قوام گیرنده.
۲- در فارسی قیمتی، گران بها.

(مُ تَّ) [ ع. ] (اِفا.) پرهیزگار، پارسا.

(مُ تَ ثِ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که بر دیگری در بسیاری مال غلبه کند و ببالد.

(مُ تَ ثِ) [ ع. ] (اِفا.) ستبر شده، ضخیم شده.