اسم

(مُ تَ فَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- گشایش یابنده (از تنگی و دشواری).
۲- گشایش خاطر یابنده.
۳- خوشی جوینده.

(مُ تَ فَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) کناره گیرنده.

(مُ تَ فَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) منشعب شده، شاخه شاخه شده.

(مُ تَ فَ عِ) [ ع. ] (اِفا.) متکبر، مغرور.

(مُ تَ فَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) پراکنده، پریشان.

(مُ تَ فَ رِّ قِ) [ ع. متفرقه ] (اِفا.)
۱- مؤنث متفرق ؛ ج. متفرقات.
۲- اشخاص و اشیاء مختلف.
۳- اشخاص بیگانه.

(مُ تَ یِ) [ ع. ] (اِفا.) ضدهم، ناجور.

(مُ تَ فَ طِّ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که امور را به زیرکی و هوش دریابد؛ زیرک و باهوش ؛ ج. متفطنین.

(مُ تَ غَ ذّ) [ ع. ] (اِفا.) خورنده.

(مُ تَّ عِ) [ ع. ] (اِفا.) پند پذیرنده، کسی که پند و موعظه را بپذیرد.