متعه
(مُ عِ) [ ع. متعه ] (اِ.)
۱- آن چه که از آن برخوردار شود.
۲- زنی که برای تمتع به مدت معینی صیغه شود.
(مُ عِ) [ ع. متعه ] (اِ.)
۱- آن چه که از آن برخوردار شود.
۲- زنی که برای تمتع به مدت معینی صیغه شود.
(مُ تَ عَ هِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- ضامن، برعهده گیرنده.
۲- دارای حس مسئولیت در برابر ادای وظیفه.
(مِ تَ عَ یِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- دارای ثروت یا مقام اجتماعی برجسته.
۲- ظاهر، آشکار.
۳- محقق، ثابت.
(مُ تَ عَ سِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- بیراهه رونده، منحرف (از راه).
۲- آن که از طریق صواب عدول کند.
۳- ستمکار، ظالم ؛ ج. متعسفین.