(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) رفیع، بلندپایه.
(مُ تَ مِ) [ ع. ] (اِفا.) معامله کننده ؛ داد و ستد کننده.
(مُ تَ هِ) [ ع. ] (اِفا.) آن که با دیگری عهد و پیمان بندد، هم عهد.
(مُ تَ وِ) [ ع. ] (اِفا.) یاری کننده و مددکار یکدیگر.
(مَ عَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- تعب، رنج. ۲- جای تعب، محل رنج ؛ ج. متاعب.
(مُ تَ عَ بِّ) [ ع. ] (اِفا.) متدین، دیندار.
(مُ تَ طَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) راه یابنده.
(مُ تَ هِ) [ ع. ] (اِفا.) تظاهرکننده.
(مُ تَ ظَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.) دادخواه، شکایت کننده.
(مُ تَ دِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- دارای تعادل. ۲- دارای اعتدال.