اسم

(مُ تَ عَ دِّ) [ ع. ] (اِفا.) بسیار، بی شمار.

(مُ تَ عَ دّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- تجاوز – کننده، ستمگر.
۲- فعلی که تنها با فاعل معنای کامل ن داشته باشد و نیازمند به مفعول باشد.

(مُ تَ عَ ذِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- عذرآورنده، بهانه آورنده.
۲- سخت، دشوار.

(مُ تَ عَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) خود را به عرب مانند کننده ؛ ج متعربین.

(مُ تَ طِ) [ ع. ] (اِفا.) به یکدیگر مهربانی کننده.

(مُ تَ عَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- اقدام کننده به کاری.
۲- اعتراض کننده.

(مُ تَ صَ یِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- شکار جوینده.
۲- شکار کننده به حیله.

(مُ تَ دّ) [ ع. ] (اِفا.) ضد یکدیگر، مخالف هم.

(مُ تَ عِ) [ ع. ] (اِفا.) دو چندان شونده.