اسم مفعول متبع (مُ تَّ بَ) [ ع. ] (اِمف.) آن چه که در پی آن رفته باشند؛ کسی یا چیزی که ازو پیروی کنند؛ پیشوا، مقتدا. ج. متبعین.
اسم فاعل متبین (مُ تَ بَ یِّ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- آشکار شونده، پیدا، هویدا. ۲- آشکار کننده. ج. متبینین.