اسم

(مُ تَ هِ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که خود را به نادانی می‌زند.

(مُ تَ بَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) خجسته، فرخنده.

(مُ تَ بَ سِّ) [ ع. ] (اِفا.) خندان، خنده رو.

(مُ تَ جَ دِّ) [ ع. ] (اِفا.) نوخواه، کسی که آداب و رسوم جدید را می‌پذیرد.

(مَ تَ بَ صِّ) [ ع. ] (اِفا.) بصیر و دانا، دقیق ؛ ج. متبصرین.

(مُ تَّ بَ) [ ع. ] (اِمف.) آن چه که در پی آن رفته باشند؛ کسی یا چیزی که ازو پیروی کنند؛ پیشوا، مقتدا. ج. متبعین.

(مُ تَّ بِ) [ ع. ] (اِفا.) در پی رونده، پیرو. ج. متبعین.

(مُ تَ بَ وِ) [ ع. ] (اِفا.) بلور شده، چیزی که شبیه بلور شده باشد.

(مُ تَ غ) [ ع. ] (اِفا.) دشمنی کننده.