اسم

هبل

(هُ بَ) [ ع. ] (اِ.) از بت‌های جاهلیت در کعبه.

    های و هوی

    (یُ) (اِ.)
    ۱- شور و غوغا، هیاهو.
    ۲- ناله و افغان در مصیبت و ماتم.

      هایج

      (یِ) [ ع. هائج ] (اِ فا.)
      ۱- برانگیزنده.
      ۲- جوشش، خشم.

        هایل

        (یِ) [ ع. هائل ] (اِ فا.) هولناک، ترساننده

          هباء

          (هَ) [ ع. ] (اِ.) گرد و غبار. ج. اهباء.

            هباب

            (هِ) [ ع. ] (اِ.)
            ۱- نشاط شتر در رفتن.
            ۲- نشاط.

              هباران

              (هَ بّ) [ ع. ] (اِ.) دو ماه میان زمستان، از ماه‌های رومی ؛ کانون اول و کانون دوم.

                پیمایش به بالا