اسم

هبد

(هَ بَ) (اِ.) ماله‌ای که زمین شیار کرده را بدان هموار کنند و آن به شکل تخته بزرگی است.

    هبر

    (هَ بَ) (اِ.) چرک و ریم، زخم.

      هبل

      (هُ بَ) [ ع. ] (اِ.) از بت‌های جاهلیت در کعبه.

        های و هوی

        (یُ) (اِ.)
        ۱- شور و غوغا، هیاهو.
        ۲- ناله و افغان در مصیبت و ماتم.

          هایج

          (یِ) [ ع. هائج ] (اِ فا.)
          ۱- برانگیزنده.
          ۲- جوشش، خشم.

            پیمایش به بالا