(مُ تَ بَّ) [ ع. ] (اِمف.) هلاک شده.
(مُ تَ ءَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.) اندوهناک، دردمند.
(مُ تَ بِّ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- شکننده. ۲- هلاک کننده.
(مُ تَ ءَ لِّ هْ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که به علم الهیات اشتغال دارد؛ عابد، زاهد.
(مُ تَ بَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) نیکویی کننده برای رضای خدا.
(مُ تَ ءَ مِّ) [ ع. ] (اِفا.) متفکر، صاحب تدبیر.
(مُ تَ ءَ نِّ) [ ع. ] (اِفا.) درنگ کننده.
(مُ تَ ءَ هِّ) [ ع. ] (اِفا.) دارای اهل و عیال، دارای همسر.
(مُ تَ دِ) [ ع. ] (اِفا.) پیشی گیرنده، چیزی که ناگهان به خاطر آید.
(مُ تَ رَ) [ ع. ] (اِفا.) پاک، منزه (خاص خدا).
