اسم

(مُ تَ بَ حِّ) [ ع. ] (اِفا.) ماهر.

(مُ تَ بَ تِ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که با تکبر و ناز راه می‌رود.

(مُ تَ بِ دِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- تقسیم کننده به حصه‌ها.
۲- متفرق، پریشان.

(مُ تَ ءَ سّ) [ ع. ] (اِفا.) پیروی کننده.

(مُ تَ بَ دِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- بدل گیرنده چیزی را.
۲- تبدیل شونده ؛ ج. متبدلین.

(مُ تَ ءَ کِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- تأکید شده.
۲- استوار، محکم.

(مُ تَ بَّ) [ ع. ] (اِمف.) هلاک شده.

(مُ تَ ءَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.) اندوهناک، دردمند.

(مُ تَ بِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- شکننده.
۲- هلاک کننده.