(مُ تَ ی) [ ع. ] (اِفا.) متمایز، جدا از یکدیگر.
(مُ تَ بَ تِّ) [ ع. ] (اِفا.) برنده و منقطع از ماسوای خدا؛ ج. متبتلین.
(مُ تَ بَ حِّ) [ ع. ] (اِفا.) ماهر.
(مُ تَ بَ تِ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که با تکبر و ناز راه میرود.
(مُ تَ بِ دِّ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- تقسیم کننده به حصهها. ۲- متفرق، پریشان.
(مُ تَ ءَ سّ) [ ع. ] (اِفا.) پیروی کننده.
(مُ تَ بَ دِّ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- بدل گیرنده چیزی را. ۲- تبدیل شونده ؛ ج. متبدلین.
(مُ تَ ءَ کِّ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- تأکید شده. ۲- استوار، محکم.
(مُ تَ بَّ) [ ع. ] (اِمف.) هلاک شده.
(مُ تَ ءَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.) اندوهناک، دردمند.