اسم

هامه

(مِ یا مَ) [ ع. هامه ] (اِ.)
۱- سر هر چیز.
۲- پیشانی.
۳- فرق سر، تارک.
۴- رییس قوم، مهتر.

    هامه

    (مَّ) [ ع. هامه ] (اِ.) هر جانوری که دارای زهر کشنده باشد. ج. هوام.

      هال

      (اِ.)
      ۱- قرار، آرامش، صبر.
      ۲- میله‌های ساخته شده از سنگ و گچ در کناره‌های میدان چوگان بازی.

        هال

        [ فر. ] (اِ.) راهرو، سرسرا، تالار بزرگ که معمولاً به بخش‌های داخلی راه دارد.

          هالتر

          (تِ) [ فر. ] (اِ.) میله‌ای فولادی که به دو سر آن وزنه‌هایی نصب می‌کنند و ورزشکاران آن را از زمین بلند می‌کنند.

            هالکه

            (لِ کِ) [ ع. هالکه ] (اِ.)
            ۱- مؤنث هالک.
            ۲- نفس حریص بسیار آزمند.

              هاله

              (لِ) (اِ.) خرمن ماه، دایره نورانی که گاه گاه گرداگرد ماه ظاهر می‌شود.

                هاشور

                [ فر. ] (اِ.) حاشیه، شیوه‌ای در نقاشی برای نشان دادن سایه و روشن تصاویر.

                  پیمایش به بالا