اسم

(لَ لَ خَ یا خِ) [ ع. لخلخه ] (اِ.) ترکیبی است از عطریات مختلف (عود قماری، لادن، مشک، کافور و غیره) که از آن گویی سازند و بویند.

(لَ دُ نُِ ی) [ ع. ] (اِ.) فطری، ذاتی.

(لَ ذّ) [ ع. ] (اِ.) جِ لذت ؛ خوشی‌ها.

(لَ یِ) [ ع. لذائذ ] (اِ.) جِ لذیذ.

(لَ ذَّ) [ ع. لذه ] (اِ.) خوشی.

(لَ) (اِ.) زاج سیاه که رنگزران به کار برند.

(لَ چِ) (اِ.) شعله و اخگر آتش.

(لِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- آب کم.
۲- گودالی که سیل کنده باشد.

(لَ حِ) [ ع. ]
۱- (ص.) پرگوشت، فربه.
۲- (اِ.) جوشی مخصوص تعمیر ظروف مسی و برنجی.

(لِ یَ یا یِ) [ ع. لحیه ] (اِ.) ریش، محاسن. ج. لحی.