اسم

(رَ) [ فر. ] (اِ.) ورم و التهاب حنجره.

(اِ.) موجود نابالغ برخی از جانوران (مانند حشرات) که از تخم بیرون می‌آیند و پس از گذراندن زمان معین و در شرایطی ویژه بالغ می‌شوند.

[ ع. ]
۱- (ص.) چسبنده.
۲- (اِ.) مرهمی که بر جراحت گذارند تا موقعی که بهبود یابد.

(اِ.) دو چوب یا دو آهن یا دو سنگ و مانند آن‌ها را که در نجاری و فلزکاری یا حجاری طوری قرار دهند که دندانه‌های یکی در فرورفتگی‌های دیگری جای گیرد. آن را که در دیگری فرو رفته نر و زبانه و دیگری را لاس و کم گویند. ؛ نر و ~ کردن: جا دادن قسمت‌های برآمده چوبی یا فلزی در فرو رفتگی‌های چوب یا فلز دیگر.

(اِ.)
۱- نوعی ابریشم ارزان.
۲- ماده هر حیوان.

(اِ.) یک عدد از هر چیز باریک و دراز مثل مو، ترکه.

(اِ.) سرزمین یا مکان انباشته از چیزی ناخوشایند. مثل سنگلاخ.

(خِ) (اِ.) پینه و پاره.