لاذع
(ذِ) [ ع. ]
۱- (ص فا.) سوزان، سوزنده.
۲- (اِ.) دردی است که صاحب آن میپندارد که عضو درمند میسوزد.
(ذِ) [ ع. ]
۱- (ص فا.) سوزان، سوزنده.
۲- (اِ.) دردی است که صاحب آن میپندارد که عضو درمند میسوزد.
(اِ.) موجود نابالغ برخی از جانوران (مانند حشرات) که از تخم بیرون میآیند و پس از گذراندن زمان معین و در شرایطی ویژه بالغ میشوند.
(اِ.) دو چوب یا دو آهن یا دو سنگ و مانند آنها را که در نجاری و فلزکاری یا حجاری طوری قرار دهند که دندانههای یکی در فرورفتگیهای دیگری جای گیرد. آن را که در دیگری فرو رفته نر و زبانه و دیگری را لاس و کم گویند. ؛ نر و ~ کردن: جا دادن قسمتهای برآمده چوبی یا فلزی در فرو رفتگیهای چوب یا فلز دیگر.