لا
[ فر. ] (اِ.) ششمین نُت در موسیقی.
(اِ.)
۱- تو، میان.
۲- تا، تای پارچه یا لباس. ؛ برای ~ی جِرز خوب بودن کنایه از: بی فایده و ناکارآمد بودن.
(اِ.) درختی است از تیره گل سرخیان که دارای گونههای مختلف است. میوه اش سفت و خوشمزه و شیرین است.
(لَ) (ص نسب.)
۱- منسوب به گیلک، زبان مردم گیلان از زبانهای ایرانی از خانواده هندواروپایی.
۲- (اِ.) گوشهای در آواز دشتی از ملحقات شور (موسیقی).