اسم

(ش) [ فر. ] (اِ.) باجه، دریچه.

[ انگ. ] (اِ.) فنجان، لیوان مخصوصاً لیوان پایه دار بلوری.

(اِ.) درختی است از تیره گل سرخیان که دارای گونه‌های مختلف است. میوه اش سفت و خوشمزه و شیرین است.

(لَ) (اِ.) منسوب به گیلان.

(لَ) (ص نسب.)
۱- منسوب به گیلک، زبان مردم گیلان از زبان‌های ایرانی از خانواده هندواروپایی.
۲- (اِ.) گوشه‌ای در آواز دشتی از ملحقات شور (موسیقی).

(اِ.) مرغ گوشت ربا، غلیواج، زغن.

[ فر. ] (اِ.) دفتر راهنمای یک شهر یا یک کشور.