اسم

گوگ

(اِ.) تکمه گریبان، گوی گریبان. گوگه و گوک و گوکه و قوقه نیز گویند.

    گوگرد

    (گِ) [ په. ] (اِ.) عنصری با علامت شیمیایی S، جامد و زردرنگ و قابل اشتعال، معادن آن بیشتر نزدیک کوه‌های آتشفشان است، در صنعت کبریت سازی مصرف زیاد دارد.

      گول

      ۱ – (ص.)ابله، نادان.
      ۲- (اِ.) مکر، فریب.
      ۳- دلق.

        گول

        (اِ.)۱ – حوض. استخر، تالاب.
        ۲- دریاچه.

          گون

          (گَ وَ) (اِ.) نوعی گیاه خاردار که دارای ساقه‌های ستبر و شاخه‌های بلند می‌باشد. بیشتر در نقاط کوهستانی می‌روید و گل‌های آن سفید یا زرد رنگ می‌باشد.

            گوناب

            (اِمر.) سرخی ای که زنان برای زیبایی به چهره خود مالند، گلگونه، سرخاب، غازه.

              گونه

              (نِ) [ په. ] (اِ.)
              ۱- رنگ، نوع.
              ۲- رخ، سیما.
              ۳- قسمت گوشتی زیر چشم‌ها و ک نار بینی و دهان، لُپ.
              ۴- همانند چیزی مانند: پیامبر – گونه.

                گونی

                [ هند. ] (اِ.)۱ – پارچه خشنی که ریسمانش ا ز لیف کنف و غیره تابیده شود و از آن کیسه بافند.
                ۲- کیسه‌ای از پارچه خشن که برای حمل بار سازند.

                  Scroll to Top