اسم

گنه گنه

(گَ نِ گَ نِ) [ لا. ] (اِ.) درختی است با برگ‌های درشت و گل‌های ریز سفید یا سرخ رنگ، از پوست آن دارویی برای معالجه مالاریا درست می‌کنند.

    گنوسی

    (گِ نُ) [ یو – فا. ] (اِ.) فلسفه و آیینی که پیروان آن مدعی بودند که معرفت عالی به طبیعت و صفات الهی دارند. این طریقه شامل فلسفه نوافلاطونی و معتقدات شرقی از جمله آیین یهود است. حکمت مذکور پیش از میلاد و بعد از آن رواج داشته و پس از ظهور مسیحیت بدان دین مربوط شد ولی هم آباء کنیسه و هم روحانیون یهود آن را ارتداد شمردند. حکمت گنوسی بعد از قرن ۱۱ تا قرن ۱۵ م. بار دیگر متداول و فلسفه فرقه‌های اشتراکی شد. در بحث از طریقه گنوسی، ما با طرحی معین از افکار سر و کار نداریم بلکه با نهضتی چند جانبه که مرتباً در تغییر است مواجه هستیم.

      گه

      (گَ) (اِ.)
      ۱- وقت، زمان، هنگام.
      ۲- بوته زرگران.

        گه

        (گُ) [ په. ] (اِ.) مدفوع آدمی.

          گهبد

          (~.)
          ۱- خزانه دار.
          ۲- نقاد، صراف، صیرفی.
          ۳- مأمور خراج، جهبذ.
          ۴- دانشمند بزرگ.

            گنگ

            (~.) (اِ.) = کنگ: امرد قوی جثه.

              پیمایش به بالا