اسم

(گُ) (اِ.) خایه.

(~.) (اِ.) (قالی بافی) کله، گره.

(گَ دُ) (اِ.) گیاهی است یک ساله، علفی با ریشه افشان و ساقه میان تهی که از آرد آن برای پختن نان استفاده می‌شود.

(~) (اِ.) نام گنجی است از گنج‌های جمشید که گنج گاوان و گنج گاومیش هم گفته شده.

(گُ) (اِ.) نک گنج.