گنج سوخته
(~ِ تِ) (اِ.)
۱- نام گنج پنجم از گنجهای خسرو پرویز.
۲- نام لحنی از سی لحن باربد.
(گُ رُ) (اِ.) [ مأخوذ از ترکی ]
۱- ادارهای که مأمور مراقبت از ورود و خروج کالاها (بر اساس قانون واردات و صادرات) و دریافت حقوق گمرکی از دارندگان آن هاست.
۲- هزینهها و حقوق گمرکی.
(گِ مُ لُ) [ فر. ] (اِ.) علم مطالعه گوهرسنگها که به بررسی منبع و منشأ و توصیف و درجه بندی و شناسایی و ارزیابی آنها میپردازد، گوهرشناسی. (فره).
(گَ) [ په. ] (اِ.)
۱- خزانه زر و سیم، جواهری که در جایی پنهان باشد.
۲- ثروت بسیار.
۳- انبار، مخزن. ؛ ~ باد آورده گنجی که بی زحمت و رنج به دست آید.