اسم

(گُ رَ) (اِ.) = کرنگ:
۱- لشکرگاه.
۲- میدان جنگ.

(گَ رَ) [ معر. ] (اِ.) ظرف آب، سبو.

(گِ رِ) (اِ.) واحد طول قدیم مساوی ۱۱۶ ذرع.

(گِ رَ یا رِ) [ په. ] (اِ.)
۱- پیچیدگی و درهم شدگی نخ و ریسمان یا چیز دیگر.
۲- برآمدگی‌هایی از ساقه که برگ‌ها روی آن قرار دارند.
۳- مشکل، گرفتاری. ؛ ~بر ابرو زدن کنایه از: رو ترش کردن، عبوس شدن.

(گِ) (اِ.) کوزه سفالین که آن را لعاب کاشی دهند.

(گِ رُ) (اِ.) رهن، شرط.

(گِ. فِ رِ) [ انگ. ] (اِ.) دوست دختر.

(گِ رَ) [ فر. ] (اِ.) یک هزارم کیلو.

(گُ) (اِ.) اندوه، زحمت، غم.