اسم

(اِ.) قیماق، سرشیر.

(اِ.) تنگ، نوار پهنی که بر بالای بار اسب و خر می‌بندند.

(کِ) (اِ.) جانوری که از پوستش پوستین سازند.

(مُ) (اِ.) پوست کفل اسب و خر که آن را به نحوی خاص دباغت کنند، ساغری.

(کِ) (اِ.) نک کک.

(کَ یا کِ) (اِ.) مردمک چشم، مردم چشم.

(کِ) [ انگ. ] (اِ.) نوعی شیرینی که به وسیله آرد و تخم مرغ و شیر و غیره تهیه می‌شود و با خامه یا شکلات و انواع میوه‌ها تزیین می‌شود.

[ فر. ] (اِ.) کیسه‌ای با جدار غشایی در بافت‌ها، دارای ماده مایع یا نیمه جامد که ممکن است طبیعی یا مرضی باشد.