اسم

(اِ.) گنبد.

(اِ.) کمان.

(اِ.) بخیه درشتی که بر جامه بزنند.

(شْ) (اِ.) خانه بزرگی در میان یک باغ، کاخ تابستانی.

(شِ) (اِ.) کوشک. قصر.

(اِ.) بوم، جغد.

(اِ.)
۱- صدمه‌ای که از سنگ و مشت و لگد برسد.
۲- آسیب، صدمه.
۳- اندوه.
۴- بیماری سفلیس.
۵- نوعی ناسزا.

(تَ یا تِ) (ص مف.)
۱- کوبیده، ساییده، خسته و فرسوده.
۲- (اِ.) یک قسم طعام که با برنج و لپه و گوشت کوبیده درست می‌کنند.

(اِ.) قفس مرغان.

(اِ.) بافنده، جولاهه.