اسم

(شِ) (اِ.) کوشک. قصر.

(~. سَ) (اِ.) سواد اندک.

(کُ دُ) [ فر. ] (اِ.)دهلیز، سرسرا، راهرو.

(زَ) (اِ.)
۱- خوشه گندم و جو.
۲- غربیل، الک.

(زَ یا زِ) (اِ.) ظرف دسته دار یا بی دسته سفالین. ؛در ~گذاشتن و آبش را خوردن بیهودگی چیزی را آشکارا دیدن.

(کُ یا کِ) (اِ.) =کوز. کویج: زالزالک.

(اِ.) دُهل، طبل بزرگ.

(اِ.) گوشه جامه و گلیم و پلاس که از گوشه‌ای دیگر درازتر باشد.

(اِ.)
۱- نقاره، طبل بزرگ.
۲- صدمه، آسیب.

(کَ س) (اِ.) باقلا.