اسم

وقوع

(وُ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) فرود آمدن، قرار گرفتن.
۲- (اِمص.) بروز، ظهور.

    وقوف

    (وُ) [ ع. ] (اِمص.)
    ۱- ایستادگی، ایست.
    ۲- آگاهی، بصیرت.

      وقیعت

      (وَ عَ) [ ع. وقیعه ] (اِ.)
      ۱- آسیب جنگ، کارزار. ج. وقایع.
      ۲- غیبت، بدگویی.

        وکر

        (وَ) [ ع. ] (اِ.) آشیانه پرنده. ج. اَوْکار.

          وکن

          (وَ) [ ع. ] (اِ.) آشیانه مرغ. ج. اوکُن، وُکْن.

            وقع

            (وَ) [ ع. ]
            ۱- (اِ.) قدر، منزلت.
            ۲- (مص ل.) فرود آمدن.
            ۳- (اِمص.) فرود، نزول.

              پیمایش به بالا