اسم

کلون

(کُ) (اِ.) قفل چوبی که سابقاً پشت در حیاط کار می‌گذاشتند.

    کلوند

    (کَ وَ) (اِ.)
    ۱- دستبند و مرسله از گردو و انجیر و غیره.
    ۲- خیار و بادرنگ و انجیر، گردو و خرمای خشک به رشته کشیده.

      کلونده

      (کَ وَ دَ یا دِ) (اِ.) = کلوند: خیار بزرگ و باریک و دراز، شنگ.

        کلی

        (کُ) (اِ.) = کولی: نوعی ماهی کوچک استخوانی و پر گوشت که در مرداب انزلی و بحر خزر فراوان است و آن را در حوض‌ها نگهداری کنند، رضراضی.

          کلوب

          (کُ) [ فر. ] (اِ.) باشگاه، انجمن، کانون.

            کلوتک

            (کُ یا کَ تَ) (اِ.) چوبی باشد که گازران و دقاقان جامه را بدان دقاقی کنند؛ کدنگ.

              کلوته

              (کُ تَ یا تِ) (اِ.) = گلوته:
              ۱- کلاهی گوشه دار که لای بین آستر و رویه آن را بر پنبه کنند و آن را کودکان و نیز صوفیان پوشند و گوش‌های آن را در زیر چانه بندند.
              ۲- روپاکی مانند دام که دخترگان بر سر گذارند؛ شبکه.

                کلوج

                (کُ) (اِ.)
                ۱- قرص نان روغنی بزرگ.
                ۲- نان ریزه شده.

                  کله

                  (کَ لَّ یا لُِ) (اِ.)
                  ۱- سر، رأس (اعم از انسان یا حیوان).
                  ۲- هر چیز گرد.
                  ۳- هوش، عقل.
                  ۴- جمجمه (جانوری).
                  ۵- ویژگی آجری که از عرض چیده شده باشد ؛ ~ی کسی بوی قرمه سبزی دادن کنایه از: توقعات و انتظارات فزون تر از حد خود در سر پروراندن، داخل سیاست شدن و سخنان ضد حکومت گفتن. ؛ ~ی کسی گرم شدن کنایه از: مست شدن. ؛پس ~ی کسی زدن کنایه از: کسی را به کاری واداشتن.

                    پیمایش به بالا