اسم

کله

(کَ یا کِ لِ) (اِ.)
۱- بخیه کردن خیاط جامه را.
۲- هر مرتبه‌ای که سوزن را بر جامه فرو برند و برآرند.

    کله

    (کَ لِ) (اِ.)
    ۱- اجاق.
    ۲- دیگدان.

      کله پاچه

      (~. چِ) (اِمر.) نوعی غذا که از کله و پاچه چهارپایان حلال گوشت به ویژه گوسفند تهیه می‌شود.

        کلو

        (کُ) (اِ.)
        ۱- رییس محله، کلانتر.
        ۲- رییس هر صنف از کسبه.

          کلوا

          (کُ) (اِ.) رخنه گرفتن و وصل کردن چیزی به چیزی دیگر.

            کله

            (کَ لَّ یا لُِ) (اِ.)
            ۱- سر، رأس (اعم از انسان یا حیوان).
            ۲- هر چیز گرد.
            ۳- هوش، عقل.
            ۴- جمجمه (جانوری).
            ۵- ویژگی آجری که از عرض چیده شده باشد ؛ ~ی کسی بوی قرمه سبزی دادن کنایه از: توقعات و انتظارات فزون تر از حد خود در سر پروراندن، داخل سیاست شدن و سخنان ضد حکومت گفتن. ؛ ~ی کسی گرم شدن کنایه از: مست شدن. ؛پس ~ی کسی زدن کنایه از: کسی را به کاری واداشتن.

              کله

              (کِ لَّ) [ ع. کله ] (اِ.) روپوش، پشه بند، سایبان، ج. کِلَل.

                کلمن

                (کَ مَ) [ معر. ] (اِ.) صورت چهارم از صور هشتگانه ابجدی.

                  پیمایش به بالا