اسم

کل کل

(کَ کَ) (اِ.) بیهوده گویی، هرزه گویی.

(کَ مُ) (اِمر.) نوعی کرکس که سر وی پر ندارد.

(کُ) (اِ.) وزغ، غوک.

(کُ پُ) (اِمر.) جامه‌ای سیاه و سبز که آن را از پشم گوسفند بافند و تا زیر کمر را بگیرد و آن جامه مازندرانیان و گیلانیان بود.

(کَ سَ یا س) (اِمر.) تغییر حالت چشم در اثر خشم یا لذت بسیار (مثلاً وقت جماع) و یا به جهت ضعف و سستی.

(کَ) [ طبر. ] (اِ.) قلعه یا ده بزرگی که بر سر کوه و یا پشته بلندی ساخته باشند.

(کَ تِ) (اِ.) نک کلات.

(~.) (اِ.) = کرک: ماکیانی که از تخم کردن باز مانده و مست شده باشد.

(کَ) (اِ.) قاشق بزرگ سوراخ دار که به کمک آن کف روی غذا را می‌گیرند یا با آن غذا را می‌کشند.

(کَ رَ) (اِمصغ.) نوعی بیماری پوستی شبیه به کُورک.