اسم

کش

(~.) (اِ.) زخم و ریشی که بر دست و پای شتر بهم رسد و از آن پیوسته زردآب بیرون آید و از بیم سرایت شتران صحیح را داغ کنند؛ غره.

    کش

    (کِ) (اِ.) نوار یا تسمه‌ای که دارای حالت ارتجاعی است مخصوصاً بندی که در آن نوار یا نوارهای لاستیکی به کار رفته باشد.

      کش

      (~.) (اِ.) دفعه، مرتبه، بار.

        کش بافی

        (کِ) (اِمر.)
        ۱- کارگاه بافندگی پارچه کشباف.
        ۲- عمل بافتن پارچه‌های کشباف.

          کسره

          (کَ رِ) [ ع. کسره ] (اِ.) حرکت زیر حرف.

            کسره

            (کِ رَ) [ ع. کسره ] (اِ.) تکه‌ای از چیز شکسته. ج. کسرات.

              کسری

              (کَ یا کِ را) [ معر. ] (اِ.)
              ۱- خسرو و پادشاه.
              ۲- نام انوشیروان. ج. اکاسره.

                کسک

                (کَ سَ) (اِ.) پرنده‌ای است سیاه و سفید که آن را به عربی عقعق گویند.

                  کسکانت

                  (کُ) [ فر. ] (اِ.) عکس مقدار سینوس یک زاویه.

                    کسکن

                    (کَ کَ) [ تر. ] (اِ.) گرزی که سرش را با زنجیر یا تسمه به دسته نصب کنند؛ پیازک، پیازی.

                      پیمایش به بالا