اسم

(وَ) [ ع. ] (اِ.) زمین نشیب و پست میان زمین‌های بلند.

(وِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- گستردنی، فرش.
۲- سجاده، ج. اوطئه.

(وَ طَ) [ ع. ] (اِ.) حاجت، نیاز.

(وُ یا وِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- استخوانی که نشکند و با استخوان دیگر نیامی‌زد.
۲- فراهم آمدنگاه دو استخوان، محل اتصال دو استخوان ؛ ج. اوصال.

(وَ لَ) [ ع. وصله ] (اِ.)پیوستن، پیوستگی.

(وَ لِ) [ ع. وصله ] (اِ.) پینه، پاره.

(وَ مَ) [ ع. وصمه ] (اِ.)
۱- ننگ، عار.
۲- عیب، نقص.