اسم

(وَ یا وِ یَ) [ ع. وصایه ] (اِ.) پند، نصیحت.

(وُ یا وِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- استخوانی که نشکند و با استخوان دیگر نیامی‌زد.
۲- فراهم آمدنگاه دو استخوان، محل اتصال دو استخوان ؛ ج. اوصال.

(وَ لَ) [ ع. وصله ] (اِ.)پیوستن، پیوستگی.

(وَ لِ) [ ع. وصله ] (اِ.) پینه، پاره.

(وَ مَ) [ ع. وصمه ] (اِ.)
۱- ننگ، عار.
۲- عیب، نقص.

(وَ) (اِ.) وشانه، شِیانی ؛ یک نوع زر رایج در قدیم که هفت دهم آن خالص بود.

(~.) (اِ.) رقص، پای کوبی.

(و کَ) (اِ.) گوسفند نر، قوچ.

(وَ کَ لَ یا لِ) (اِ.) = وشگله: دانه انگوری که از خوشه جدا شده.

(وُ) (اِ.) بلدرچین.