اسم

(کِ یِ) (اِ.) گرفته شده از «کراء» عربی. مزد، اجرت.

(~. نِ) (اِ.) مستأجر.

(کَ) [ ع. ] (اِ.) اضطراب، وحشت، اندوه. ج. کروب.

(کَ) [ هند. ] (اِ.) پارچه پنبه‌ای سفید. ج. کرابیس.

(کَ سَ یا سِ) (اِ.) چلپاسه، سوسمار کوچک. کرپاسو، کرپاسه، کرپاشه، کربس و کربش هم گویند.

(کُ بَ) [ ع. کربه ] (اِ.) اندوه. ج. کرب.

(کُ بَ) [ معر. ] (اِ.)
۱- کلبه.
۲- حجره، دکان.

(کَ بُ) [ فر. ] (اِ.) عنصری است با علامت شیمیایی C، جامد و سیاه رنگ و متبلور و بی شکل که به صورت الماس و گرافیت و زغال در طبیعت یافت می‌شود. الماس خالص ترین انواع کربن است.

(کَ) (اِ.) طرف، کنار، حاشیه.

(کَ نِ) [ په. ] (اِ.)
۱- کنار، لب ساحل.
۲- پایان.