اسم

(کَ) (اِ.) دُم جنبانک، بلدرچین.

(کَ کَ یا کُ کَ) (اِ.) زاغ، کلاغ.

(کِ) [ انگ. ] (اِ.) نوعی شنا که به پشت یا سینه روی آب می‌خوابند و دست‌ها را از بالای سر در آب فرو می‌برند.

(کِ) [ ع. ] (اِ.) جِ کریم ؛ بزرگوار، بلند – همتان.

(کَ) [ ع. ] (اِ.) جِ کرامه. کارهای عجیب و خارق العاده که از بعضی اولیاء و صالحان دیده می‌شود.

(کُ) (اِ.) اسبی را می‌گویند که رنگش زرد، حنایی یا قهوه‌ای روشن باشد. کُرَند، کُرَن، کُرَنگ و کورنگ هم گفته می‌شود.

(کَ) (اِ.) طرف، کنار، حاشیه.

(کَ نِ) [ په. ] (اِ.)
۱- کنار، لب ساحل.
۲- پایان.

(کُ) [ ع. ] (اِ.) تنگ، کوزه آب.