(تِ) [ فر. ] (اِ.) فن ضربه زدن ؛ نوعی از ورزشهای رزمی – دفاعی.
(اِ.) آلات و ادوات، اسباب خانه.
(اِ.) ضروریات، وسایل خانه از هر چیز.
(چِ) (اِ.) ۱- چانه و زنخ. ۲- خوشی، طرب. کچول هم گفته شده.
(اِ.) حرکت و جنبش سرین هنگام رقص.
(اِ.) غذایی شبیه حلوا که از شکر و آرد و روغن درست کنند.
(اِ.) شیره انگور، شیره مویز.
(اِ.) قصر، عمارت بلند.
(خَ) (اِ.)۱ – پژمرده و پریشان. ۲- ناخوشی یرقان.
(خَ) (اِ.) ۱- باران. ۲- زردی، یرقان.
